หมดปัญญาออนไลน์ – modepanya online


ใช้น้ำหมึกแทนน้ำตา
31 กรกฎาคม 2010, 10:46 pm
Filed under: - ข่าวภาพยนตร์

พรุ่งนี้ก็วันเสาร์อีกแล้วสินะ ความทรงจำเมื่อเสาร์ที่แล้วยังมิทันเลือนหาย เพราะมีการตอกย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากสื่อต่าง ๆ วันนี้วันศุกร์ น่าจะเป็นวันสุขของเรา แต่ฉันขอระบายความอัดอั้นตันใจผ่านตัวอักษร เพราะรู้สึกจุกใจ ไม่สุขใจ เก็บไว้ไม่ไหวแล้ว เป็นพลังเงียบมานานจนเงียบต่อไปไม่ได้แล้ว ร้องไห้ไม่ออก ได้แต่ร้องไห้ในใจตลอดมา

ฉันเคยได้ยินคนตาดีหลายคนพูดว่า “ตาบอดก็ดีนะ จะได้ไม่ต้องเห็นสิ่งเลวร้าย” ไม่จริงหรอก! แม้ตาสองข้างที่บอดสนิทเป็นประตูสองบานที่ปิดตาย แต่ยังมีประตูอื่น ๆ เป็นช่องทางรับรู้สิ่งต่าง ๆ ทั้งดีและร้าย มันยังคงทำหน้าที่นี้อย่างซื่อสัตย์เสมอ ได้แก่ หู จมูก ลิ้น กาย (มือสัมผัส) และประตูกลาง คือสมองและจิตใจ ประตูที่ทำงานหนักที่สุด คือ หู

เสียงปืนที่ฉันได้ยินผ่านเครื่องรับโทรทัศน์เมื่อบ่ายวันเสาร์และค่ำวันนั้น ทำให้เสียงเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาดังก้องอยู่ในหัว เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ! ปีนั้นฉันจำได้ว่า หลังจากเรื่องยุติลง สถานีโทรทัศน์ได้นำภาพและเสียงมาประมวลทบทวนกัน ฉันยังจำเสียงแกนนำผู้ชุมนุมในยุคนั้นร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีพร้อมกับเสียงปืนที่ดังไม่ขาดนัด เสียงปืนในปีนั้นและปีนี้ ไม่ว่าจะใช้กระสุนยาง กระสุนกระดาษ หรือกระสุนจริงก็ตาม มันยังคงเป็นกระสุนฝังใจฉันเรื่อยมา

ได้ยินครั้งใดก็ปวดใจทุกครา ฉันพยายามจะไม่ยึดติดว่า ใจดวงนั้นเป็นของฉัน ดูจิตแล้วพยายามบอกตัวเองว่า จิตดวงนั้นไม่ใช่ของฉัน เป็นเพียงขณะหนึ่งของจิตที่กระทบกับความรับรู้และความรู้สึกเท่านั้น แต่ก็มิอาจถอนอัตตาความเป็นคนไทยออกไปได้ คนไทยคนหนึ่งที่รู้สึกว่าจิตใจปวดร้าวเหลือเกิน ทั้ง ๆ ที่ฉันอยู่ไกลสถานที่เกิดเหตุยังรู้สึกขนาดนี้ แล้วคนที่อยู่ใกล้กว่าจะรู้สึกขนาดไหน แต่จะไกลหรือใกล้ก็อยู่บนผืนแผ่นดินเดียวกัน

ถ้าไม่มีแผ่นดินไทย ฉันคงไม่มีวันนี้ ทวด ปู่ ย่า ตา ยาย ย้ายถิ่นฐานจากแผ่นดินใหญ่มาพำนักพักพิงบนแผ่นดินผืนนี้ ท่านได้ประกอบสัมมาชีพ สร้างครอบครัว สืบต่อวงศ์วานว่านเครือมาจนถึงปัจจุบัน ร่างของทวด (แม่ของย่า) ปู่ ตา และยายผู้ล่วงลับก็ฝังใต้แผ่นดินผืนนี้ ฉันได้เกิดและอาศัยบนแผ่นดินผืนนี้เช่นกัน ฉันจึงนิยามตนว่าเป็นคนไทยเชื้อสายจีนคนหนึ่งที่สำนึกคุณแผ่นดินไทย มีความรู้สึกไม่ต่างไปจากคนไทยคนอื่น ๆ ที่เห็นคนไทยฆ่ากันเอง

บรรพบุรุษของไทยแต่โบราณได้ใช้เลือด เนื้อ ชีวิต และความลำบากยากเข็ญเข้าแลกกับเอกราชของชาติไทย พวกเราจึงเป็นไทยอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ ฉันขอร้อง ขอวิงวอนลูกหลานไทย โปรดอย่าใช้เสียงปืนทำลายสิ่งที่บรรพบุรุษได้สร้างไว้ หากเสียงปืนเป็นสัญญาณแห่งชัยชนะ มันคือชัยชนะที่แท้จริงหรือ? ใครชนะ ชนะแล้วได้อะไร เป็นประโยชน์ต่อบ้านเมืองอย่างไร? หากเป็นชัยชนะบนความอปยศอดสู มันจะเป็นชัยชนะที่ควรได้หรือไม่? ลองคิดดูให้ดี

ระบายความครบถ้วนกระบวนจิต
จงพินิจคิดตามสักครู่หนึ่ง
ความระกำทุกคำที่คำนึง
ฉันจึงใช้น้ำหมึกแทนน้ำตา

ทัชชา ปิยวัฒนเมธา
16 เมษายน 2553


ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: