หมดปัญญาออนไลน์ – modepanya online


โอ้ว่าปากหนอปาก

เรามาสังเกตและสำรวจตนเองกันว่าเราเคยเป็นหรือเคยรู้สึกเช่นนี้กันบ้างหรือไม่ ทำไมเราจึงพูดตำหนิติเตียน ต่อว่าต่อขาน ด่าผู้อื่นได้อย่างง่ายดาย ขณะเดียวกันเราก็ไม่ชอบใจที่ผู้อื่นพูดเช่นนั้นกับเรา

เมื่อเรายังเป็นนักเรียน คุณครูให้เราเล่นเกมพรายกระซิบ ทำไมข้อความโจทย์จากคนแรกเมื่อไปถึงคนสุดท้ายที่จะต้องออกมาพูดให้ทุกคนฟังนั้นมันช่างแตกต่างกันทั้งคำและใจความจนอาจกลายเป็นคนละเรื่องกัน

ทำไมเราจึงไม่กล้าปฏิเสธบางเรื่องเสียบ้าง ตอบรับในทำนอง “ได้ค่ะพี่ ดีค่ะท่าน” ฯลฯ ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าคำพูดนี้ไม่ได้แสดงความจริงใจ มันไม่จริง แต่เราพูดเพื่อเอาใจเขา ทำให้เขาสบายใจ และคาดหวังสูงในตัวเราว่าเขาไว้ใจเราได้ หากปฏิเสธไปก็กลัวจะถูกตำหนิ กลัวตัวเองจะเสียหน้า เรารู้สึกไปว่าความจริงเป็นสิ่งที่เจ็บปวด หารู้ไม่ว่าเรามาเสียใจภายหลังเมื่อเราทำไม่ได้อย่างที่เขาหวัง กลายเป็นคนไม่รักษาคำพูด นั่นเจ็บปวดยิ่งกว่า ตกอยู่ในภาวะที่ พล.อ. ชาติชายเคยกล่าวไว้ว่า “ก่อนพูดเราเป็นนายของคำพูด เมื่อพูดไปแล้วคำพูดเป็นนายเรา”

ทำไมเมื่อจะพูดอะไรดี ๆ เช่น การบอกรักคนใกล้ตัว เรากลับรู้สึกว่าไม่สำคัญ หรือถ้าจะพูดก็รู้สึกเคอะเขิน ไม่กล้าพูดออกไป กว่าจะรู้คุณค่าของคำบอกรักก็เกือบสายหรือสายไปเสียแล้ว แม้ว่าวันที่ 32 ธันวาคมไม่มีจริง แต่ผู้สร้างภาพยนตร์สร้างให้มันมีขึ้นมาเพื่อให้พระเอกกับนางเอกได้บอกรักกัน เป็นวิธีเตือนใจที่แนบเนียนเนาะ

ทำไมเมื่อครูบาอาจารย์หรือผู้บรรยายถามว่า “มีใครสงสัยอะไรมั้ย” “มีใครจะถามอะไรมั้ย” สมองเรากลับโหวงเหวง ดูเหมือนว่าฟังอะไรเข้าใจหมดแล้ว จึงไม่มีคำถามใด ๆ ออกมาเลย (จริง ๆ แล้วเราอาจไม่ได้ตั้งใจฟัง หรือฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลย) แต่เมื่อเวลานาทีทองนั้นผ่านไปแล้วกลับมีคำถามผุดขึ้นมามากมาย แล้วก็มานึกเสียใจภายหลังว่า “รู้งี้ถามตั้งแต่ตอนนั้นดีกว่า”

บางทีเราอาจนึกอยากพูดอะไรบางอย่างเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตนเองหรือส่วนรวม แต่ก็ไม่กล้าพูดตรง ๆ หรือไม่กล้าพูดเลย เพราะเกรงว่าผู้ฟังจะหาว่าเรื่องมาก มากเรื่อง หรือหากพูดอะไรไปอาจทำให้ไม่สามารถรักษาชีวิตของตนได้

บางเรื่องปากเบา บางเรื่องปากหนัก นี่คือตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ของเรา เราก็บ่นไปเรื่อย ยุคนี้ลมปากสามารถพัดข้ามประเทศและข้ามทวีปถึงกันได้ง่ายเนาะ

ทัชชา ปิยวัฒนเมธา
27 เมษายน 2553


1 ความเห็น so far
ใส่ความเห็น

เขียนได้ดีครับ อ่านเพลิน ไม่เยิ่นเย้อ

ความเห็น โดย ประจวบ




ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: