หมดปัญญาออนไลน์ – modepanya online


ผู้เฝ้ามองด้วยความสำราญ
1 พฤษภาคม 2008, 11:22 pm
Filed under: บันทึกหมดปัญญา | ป้ายกำกับ:

เมื่อวานผมเพิ่งยื่นใบลาออกจากงานประจำที่มั่นคงและแสนสบาย สบายอย่างที่คนทำนิตยสารจะพึ่งมีได้ คงจะได้เห็นจากรายละเอียดการทำงานของผม

เวลาเข้างานที่กำหนดไว้คือ 9 โมงเช้า แต่บก.ซึ่งโดยส่วนตัวก็ไม่ชอบการบังคับของกฏเกณฑ์หรือของใคร อนุโลมให้กองบรรณาธิการอย่างพวกผมมาถึงสำนักงานสายได้ถึง 10.30 น. เป็นการดีที่จะเลี่ยงการจราจรอันติดขัดในยามเช้า นั่นเป็นข้ออ้างให้ผมตื่นสายได้สบาย

คอลัมน์ที่ผมรับผิดชอบส่วนใหญ่เป็นการหาความสำราญให้กับชีวิต การดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ และสถานที่กินดื่มที่น่าไปสัมผัส

ตลอดปีกว่าที่ผ่านมาผมเดินเข้าโรงหนังเพื่อไปดูหนังแทบทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 1-4 ครั้ง โดยไปในฐานะสื่อมวลชน อัลบั้มเพลงที่เพิ่งวางแผงและหนังสืออีกนับไม่ถ้วนที่ถูกส่งมาภายในซองเอกสารสีน้ำตาลจ่าหน้าผู้รับถึงผม ผมได้สัมผัสบทเพลงและตัวหนังสือเป็นจำนวนมากอย่างที่คงไม่มีปัญญาไปซื้อหามาได้เอง ได้กินอาหารในร้านที่ผมคงไม่มีปัญญาไปกินอีกเช่นกัน ผมมีความสุขกับมันมาก

แล้วทำไมผมจึงตัดสินใจออกจากงานอันว่างโหวงโปรงสบายนี้?

สาเหตุที่ผมออกจากงานจะเรียกว่า ‘เบื่อ’ ก็อาจพูดได้ไม่เต็มปาก มันมีสิ่งที่ดึงดูดผมให้อยู่ก็อย่างที่รู้กัน แต่มันก็มีบางสิ่งที่ผลักผมออกมา มันเป็นสิ่งที่อยู่ในใจลึกๆ ผมไม่เข้าใจเหมือนกัน ถึงตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจเลยจริงๆ ว่ามันคืออะไร แต่มันมีแรงผลักมากพอให้ผมเขียนใบลาออกไปแล้ว

ทุกเย็นหลังเลิกงานผมจะมีโลกอีกสองใบที่ผมเฝ้าคิดตรึกตรองและมองมันอยู่

โลกใบแรก เป็นเรื่องราวของความฝัน จินตนาการ ความคิด ตัวละคร การกระทำของตัวละครบางอย่างที่แปลกประหลาดและน่าติดตาม เป็นความสนุกของผมที่อยู่ในห้วงความคิด จนบางครั้งมันเป็นภาพซ้ำในหัวสมองที่ผมต้องระบายออกมาเป็นตัวหนังสือ ในรูปแบบของเรื่องสั้น มันคือโลกของวรรณกรรม

โลกอีกใบ เป็นเรื่องของอุดมการณ์ของคนทำหนังสือ ที่ต้องการทำสื่อสิ่งพิมพ์คุณภาพออกสู่สายตาผู้อ่าน การลงทุนเพื่อตีพิมพ์จำหน่ายจ่ายแจกสื่อนั้นไปบนพื้นฐานของความเป็นไปได้ของธุรกิจ การวางแผนที่จะเติบใหญ่ในวันข้างหน้า ความตั้งมั่น ผมและเพื่อนๆ ได้เริ่มต้นมันด้วยนิตยสารหมดปัญญา และคิดว่ามันน่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีพอ แต่ผมคิดว่าสิ่งที่จะตัดสินคือก้าวต่อไป

มันเป็นโลกสองใบที่ผมต้องการเข้าไปเหยียบยืน เดินดุ่ม บุกตลุยเข้าไป แม้ว่ามันอาจต้องแลกด้วยความไม่แน่นอนของปากท้องก็ตามที

สิ่งหนึ่งที่ผมเคยพิสูจน์มาด้วยตัวเอง นั่นคือ ใจของผมเอง ใจของปุถุชน มีความอ่อนไหว หวั่นไหวกับสภาพล้อมรอบตัว ผมจะไหลเรื่อยตามมันไปอย่างง่ายดาย

หากผมอยู่ในโลกของความเบิกบาน สำราญและมั่นคง ผมไม่มีวันที่จะได้เข้าไปเหยียบย่างไปบนโลกทั้งสองใบที่ผมวาดหวังไว้นั่นแน่นอน ความสบายจะยึดผมไว้ นานวันเข้าผมจะดิ้นออกจากมันไม่หลุด ผมคงทำได้เพียงส่องกล้อง แอบดูความเป็นไปของมันจากที่อันแสนไกล

ผมอยากจะสารภาพเอาไว้ตรงนี้ว่า การตัดสินใจออกจากงานประจำครั้งนี้ ผมยังไม่แน่ใจนักว่า จะเดินไปในทิศทางใดต่อเพื่อเลี้ยงชีพและปากท้องของตัวเอง

ผมยังไม่มีเรื่องสั้นหรือนวนิยายที่มีคุณภาพและปริมาณมากพอจะหากินกับมันได้ และถึงมีปริมาณมากพอ มันก็เป็นไปได้ว่าผมจะต้องอดอยากเหมือนเดิม ในสภาพของของนักเขียนวรรณกรรมของประเทศที่แทบจะไม่มีใครอ่านวรรณกรรมกันแล้ว

ผมยังไม่มีแผนธุรกิจที่สมบูรณ์ของนิตยสารหมดปัญญาที่จะไปเสนอนายทุนหน้าไหน ยังไม่มีรายได้เข้ามาเจือจุนนิตยสาร มิหนำซ้ำยังต้องลงทุนและลงแรงในการผลิตเล่มต่อๆ ไป (ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ผมและเพื่อนๆ เข้าใจดี มิได้มีเจตนาจะมาขอความเห็นใจแต่อย่างใด)

สิ่งที่เป็นเหมือนค่าตอบแทนก็คือ ‘ผู้อ่าน’ ปริมาณผู้อ่าน จำนวนอีเมลที่ฝากไว้ในแต่ละความคิดเห็น เรานับเป็นค่าตอบแทนของเราทั้งสิ้น มันเป็นตัวเลขของความเป็นไปได้ในการจัดพิมพ์ หากว่าผู้อ่านมีมากพอ อาจพอมีความเป็นไปได้ที่นำไปสู่ลู่ทางของการจัดพิมพ์เอง โดยที่มีการสั่งซื้อนิตยสารจากผู้อ่านเป็นเบาะรองรับไม่ให้เจ็บตัว และไม่ต้องหาที่ว่างเก็บนิตยสารที่อาจจะเหลือเป็นกองพะเนิน นี่อาจเป็นทางหนึ่งบนโลกใบที่ผมเฝ้ามองอยู่ และกำลังเดินทางไปเหยียบยืนด้วยสองเท้าของตัวเอง

จากมุมมองบนพื้นผมอาจเห็นทางที่ผมควรจะเดินได้ถนัดกว่าการเฝ้ามองโดยไม่ได้ลงมาสัมผัสกับมัน

Advertisements

14 ความเห็น so far
ใส่ความเห็น

สู้ ๆ นะ วิช ขอให้สำเร็จอย่างที่เธอตั้งใจ ในเมื่อก้าวมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องก้าวต่อไป เรานับถือในความกล้าของเธอจริง ๆ กล้าที่จะก้าวไปตามความฝัน อิอิ ขอให้โชคดีนะ :)

ความเห็น โดย lee(som)

อื้ม ความฝันถ้าเรายืนมองมันอยู่ห่างๆ ก็เป็นได้แค่ความฝัน แต่ชีวิตมันก็ต้องมีทั้งความจริงและฝันเคียงคู่กันไป ถ้ามั่นใจซะอย่าง หนทางจะขรุขระแค่ไหนก็ดีกว่าไม่ได้ก้าวไป…กำลังจะตัดสินใจก้าวออกไปเหมือนกัน…

ความเห็น โดย ปลาดาว

“ส้ม-ก็กล้าหาญหรือมั่นใจมากนักหรอกนะ แต่ไปคิดแล้วถ้าแก่ตัวไปจะเสียดายที่วันนี้ไม่ได้ทำอะไรไปเลยสักอย่าง มันเป็นอย่างนั้น

ปลาดาว-ใช่เลยครับ ขอให้ปลาดาวได้เจอทางที่ไม่ขรุขระมากนะครับ”

ความเห็น โดย wichstandup

คงเป็นคนนอก คนเดียว ที่แวะผ่านเข้ามา ยังไงก็ตาม เอาใจช่วยอยู่ห่างๆ นะคะ

ความเห็น โดย เรนันท์

“ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจ แวะเวียนเข้ามาอย่างนี้ก็ไม่ใช่คนนอกแล้วล่ะครับ :)”

ความเห็น โดย wichstandup

น่าจะได้เจอกันที่ way แล้วล่ะ แต่ไม่รู้ว่าคนไหน วันนั้นจำได้เลย ว่าเสื้อเท่ห์ดี ทีแรกนึกว่าจะ ออกแนว ฮา แต่พอเข้ามาดูที่นี่แล้ว มีสาระกว่าที่นึกไว้เยอะเลยค่ะ ^__^

ความเห็น โดย เรนันท์

เอาใจช่วยนะ คุณไม่ใช่คนแรกหรอกนะ ที่กำลังไล่จับความฝันและความเป็นตัวของตัวเอง และหลายๆ คนก็ทำสำเร็จด้วย และคุณก็กำลังจะประสบความสำเร็จ

ความเห็น โดย nakoi

“หวังว่าคุณ nakoi ยังคงเดินตามฝันอยู่เช่นกันนะครับ”

ความเห็น โดย wichstandup

เพิ่งผ่านมาเจอค่ะ อยากบอกว่า อ่านแล้ว “หมดปัญญา” จะเขียนอะไรต่อได้ เพราะคนเขียนที่นี่เขากลั่นมาจนชัดเจนแล้ว
ด้วยความชื่นชมค่ะ

ความเห็น โดย กังสดาล

เชื่อค่ะ ว่าพวกพี่ทกคนต้องทำได้ สู้ๆค่ะ

ความเห็น โดย ตาล

ความกล้า เป็นบ่อเกิดของความสุขใ..
ความขลาดกลัว เป็นบ่อเกิดความทุกข์..ทุกเรื่อง แม้แต่กลัวจนหรือกลัวไม่มีกิน ..

คนกล้า ตายเพียงครั้งเดียว..
คนขลาดกลัว ทุกข์ทรมานจากการตายหลายครั้ง กว่าจะถึงเวลาตายจริง..

คนเราเกิดมาจากความไม่มีอะไร (ตัวเปล่า)..
และเราก็จะจากไปอย่างไม่มีอะไรเช่นกัน..

คุณเป็นคนหนึ่งที่กล้า และมีจิตใจเผยแพร่ความรู้แก่สังคม..

ขอคารวะ และเอาใจช่วยคุณจริงๆ..

อิสระ สุขเดียวดาย

ความเห็น โดย อิสระ

ไม่มีอะไรจะบอก นอกจาก “ชื่นชมและจะเป็นกำลังใจให้นะคะ”
จะติดตามเสมอค่ะ ^^

ความเห็น โดย เด็กยอดแหลม

เพิ่งได้เข้ามาอ่านบันทึกนี้ สู้ๆ นะวิช ^o^

ความเห็น โดย Little Jepp

เพิ่งได้เข้ามาอ่าน
เหมือนกัน

ความเห็น โดย ที่พักเชียงใหม่




ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: