นิตยสารหมดปัญญา

สัก ๕-๖ สิบปีผ่านมา
คนที่มีความรู้ภาษาและวรรณคดี
เดินทางไปตัดใบลานมาแล้วจารตัวบทลง
พอเสร็จแต่ละเรื่อง ๆ ก็รวบมัดเก็บเป็นผูก ๆ
เรียกว่าหนังสือผูก หรือ คัมภีร์ใบลาน
มีทุกแห่งทุกที่ ทำด้วยวิถีคิดและการสืบทอดภูมิปัญญา
จากพ่อสู่ลูกและสู่หลาน ฯลฯ
ถามว่า นี่เป็นสำนักพิมพ์ไหม?

สำนักพิมพ์คืออะไร? ต้องพิมพ์ ต้องขาย เป็นกระบวนการทุนนิยม
ที่ไม่ได้มีสัมพันธภาพระหว่างคนเขียน ตัวบทและ ผู้อ่าน ในเชิงสติปัญญามากนัก นอกจากการลงทุน วางจำหน่าย และขาย ก็กำไร และขาดทุน ฯลฯ

ปัจจุบัน ถ้ามีคนเขียนหนังสือพิมพ์เอง โดยวิธีที่เหมาะสม คืออะไร มันไม่ใช่สำนักพิมพ์ล่ะหรือ

หรือว่า สำนักพิมพ์ในความหมายของคุณคือ มีสำนักงาน มีคน มีบก. มีกาแฟ มีงานสัปดาห์หนังสือ มี และมี ฯลฯ

นี่คืออะไร? สำนักพิมพ์คืออะไร?
นักเขียนที่อยู่นอกเหนือกรุงเทพฯ ไม่มีสิทธิ์คิดหรือ?

ได้อ่านความเห็นของพนักงานแบกลังหนังสือแล้วก็น่าคิดหาคำตอบนะคะ แต่แท้ที่จริงแล้ว ดิฉันเพียงแค่ตั้งข้อสังเกตว่าทำไมคำว่า “สำนักพิมพ์” จึงพิมพ์ผิดในแบบเดียวกันเท่านั้น

เก๋ขอมอบดอกไม้แห่งกำลังใจให้แก่นักเขียนทุกคน ไม่ว่าจะได้เข้าชิงรางวัล หรือเป็นนักเขียนที่ยังไร้โอกาส แต่มีใจรักการเขียน

ท้อได้ แต่อย่าถอยนะคะ